impression image impression image

“Hoe kan ik een kroon dragen als de Heer zelf een doornenkroon draagt, terwijl ik maar een onbeduidend en uit aarde gevormd schepsel ben?”
Als jonge vrouw - ze was al gehuwd met Lodewijk en vorstin op de Wartburg- waagde Elisabeth het om tijdens een viering haar gouden kroon af te zetten. Haar schoonmoeder riep haar tot verantwoording omdat ze de etiquette van het hof niet zou naleven. Elisabeth antwoordde: “Hoe kan ik een kroon dragen als de Heer zelf een doornenkroon draagt, terwijl ik maar een onbeduidend en uit aarde gevormd schepsel ben?”

Haar schoonmoeder Sofie kon dat niet plaatsen en vroeg haar of ze nieuwe gewoonten wilden invoeren en zei haar dat ze niet thuis hoorde bij de vorsten maar bij de dienstmeiden.
Deze gebeurtenis, - waarbij Elisabeth zich klein maakte -, deed geen afbreuk aan haar aanzien. Integendeel. Menselijke grootheid betekende voor haar alleen God groot te laten zijn en voor de gekruisigde arm en nederig te worden. Haar waarde zag ze niet als zijnde afhankelijk van titels en franjes, maar juist omwille van God gerechtvaardigd.

Elisabeth groeide op in een kasteelmilieu waar ze zich niet mee liet slepen. Ze kwam wel eens in botsing met haar vorstelijke omgeving. Het heeft haar niet geknecht. Integendeel, zij had een passieve weerstand en deed de dingen op haar manier. Ze doorbrak de eeuwige herhaling van hetzelfde: de hebzucht en weelde, door zelf een daad te stellen.

impression image impression image

Verwerking

Ik streef er niet naar om de ander te overtreffen of om ‘meer en groter’ te zijn dan een ander.
Ik groei naar mijn bestemming. Ik vraag me af of mijn gegroeid zijn samenhangt met mijn eigen inspanning of dat ik geroeid ben juist vanwege en door mijn omgeving en anderen.
Ik zou graag zo ‘groot ‘willen worden, dat ik mijn ‘klein zijn’ kan toegeven en over mezelf kan lachen. Dat ik kritiek kan aannemen, zonder in een houding van aanval te geraken.
Ik schrijf op welke positieve eigenschappen ik bij mezelf constateer en welke sterke punten anderen mij toedichten
Alles wat mij zwaar valt, mijn angst om ‘gekleineerd’ te worden, laat ik los en vertrouw ik toe in mijn gebed.

Gebed

Wat een zegen om te mogen groeien en rijpen.
Doch niet ik ben het die gegroeid is.
Jij bent het, in mij doorlevende en die mij vorm doet geven.
Jouw ontmoeting en Jouw weg tekenen zich als een spoor in mijn leven.
Het spoor van Jouw menswording laat mij groeien en ‘groot’ worden
En laat mij een ‘kleinheid’ aannemen
opdat ik de ware grootte van mijn leven kan bereiken.

impression image impression image

Route: Eisenach-Creuzburg

We lopen via een gedenkbeeld van Elisabeth aan de voet van de Wartburg waar zij een ziekenhuis stichtte in 1226.
We bezoeken in Eisenach  de evangelische Stadtkirche St. Georgen waar Lodewijk en Elisabeth zijn gehuwd in januari 1221. Van 1498 - 1501 predikte Maarten Luther in deze kerk en Johann Sebastian Bach werd in deze kerk gedoopt. De Elisabethkerk dateert van 1886. We verlaten de stad via de evangelische Stadkirche en Stift St. Annen, waar Elisabeth een kerkje en ziekenhuis gesticht zou hebben. Overgebleven uit haar tijd zijn de resterende stukken oude stadsmuren.

Een mooie bezienswaardigheid is de Liboriuskapel bij de Werrabrug. Voor aankomst in Creuzburg nader je bij de Werrabrug de Liboriuskapel. Creuzburg is eveneens de geboorteplaats van componist Michael Praetorius (15 februari 1571).
In Creuzburg is een burcht waar Elisabeth vaak met haar man naartoe ging. Haar zoon n is er geboren. Volgens de legende zou Elisabeth hier afscheid hebben genomen van haar man toen hij op kruistocht ging. Ze heeft na zijn dood een tijd daar gewoond  en haar dochter Gertrud werd er geboren.