impression image impression image

“Lieve nicht, je hebt lang genoeg geslapen.”

Na haar dood werd Elisabeth drie dagen opgebaard. In ‘Legenda aurea’ van Jacob van Voragine, een verzameling van heiligenlevens uit de 13 eeuw, werd geschreven: “Er was geen nare reuk van haar lichaam, maar er kwam een aromatische geur van haar lichaam vandaan, die iedereen nieuwe kracht gaf. De een knipte wat haren af en een ander nam een stuk van haar mantel en bewaarde dat als relikwie. Daar kun je je over opwinden, maar men was ervan overtuigd dat deze vrouw leefde vanuit haar geloof.” Al vier jaar na haar dood werd ze heilig verklaard en in 1236 werd haar lichaam in de Elisabethkerk die net gebouwd was bijgezet. Landgraaf Philipp I van Hessen liet het lichamelijk overschot verwijderen als gevolg van de Reformatie in 1539 om de toename van pelgrims naar haar graf te stoppen. Hij zei: “Lieve nicht, je hebt lang genoeg geslapen.” En hiermee gaf hij precies de betekenis van het evangelie weer: Elisabeth slaapt niet de slaap van de doden, ze is levend – in het hart van haar Schepper en in het hart van mensen. Ze moedigt ons aan om het feest van het leven te vieren. Waarnaar hij haar gebeente heeft laten overbrengen weet niemand. Bewaard werd de gouden schrijn, zij het leeg.

impression image impression image

Verwerking

Het leven mag ik vieren. ik geef elke dag een feestelijk accent. Ik vier de kleine dingen die het leven een positieve lading geven. Het maakt mij bewust dat ik gedragen word.
Aan het einde van de dag haal ik terug wat mij die dag vreugde bracht, wat mij blij maakte. Een lekkere maaltijd, goed glas wijn, een goed gesprek, een mooi boek, etc.
Dit geeft mij kracht bij de wat moeilijker dingen in het leven. Die ga ik onverschrokken en vol moed aan: een moeilijk gesprek of moeilijke situaties waarin ik het hoofd boven water moet houden.
Ik neem me voor om aandacht te geven aan de voorbereiding van feesten in de familie, bij vrienden of op het werk. Om zo de mensen te eren en respecteren en om het plezier van het leven te blijven wekken.
Ik geef de mensen die mij dierbaar zijn een ereplaats in mijn hart, in mijn gedachtenis.
Ik probeer me de kunst eigen te maken om van het leven te genieten.

Gebed

Wat een zegen om me te kunnen toevertrouwen aan mijn bron.
Laat het vuur van jouw liefde in mijn leven doorwerken
Geef mij de kracht dat ik me toevertrouw aan het leven
en dat ik hartelijkheid en optimisme uitstraal
dat ik de macht van de angst en onderdrukking weersta
en me inzet voor een vrij en menswaardig leven.

impression image impression image

Route: Amöneburg - Marburg

In Marburg zijn in de St. Hubertuskerkafbeeldingen uit het leven van Elisabeth te zien, geschilderd rond 1270. We lopen via Kleinseelheim met de Jacobuskerk, een pelgrimskerk, naar Schröck. Mogelijk dat in de tijd van Bonifatius de kerk gewijd was aan St. Michael. De geestelijke van Schröck was de biechtvader van hertogin Sofie van Brabant (dochter van Elisabeth). In het kerkportaal van de huidige St. Michael en St. Elisabethkerk zie je de afbeelding van Elisabeth die een bedelaar eten geeft.
We lopen via de bronnen van Elisabeth (Elisabethbrunnen) Marburg in. Volgens een legende zou ze hier haar was hebben gedaan. Mogelijk dat het oude christelijke graven zijn. Daar ligt een kruiskapel, die al in de tijd van Elisabeth bestond. Bij de Heilige Eik zouden afdrukken van haar voeten te zien zijn op een steen. Ze zou met haar hond op weg zijn geweest naar de bronnen en toen ze door een wolf werd aangevallen zou ze zich via de steen hebben afgezet om in de boom te springen. We zien over de brug van de rivier de Lahn een voormalige herberg voor pelgrims in de middeleeuwen: St. Jakob. We bezoeken de kerk van Petrus en Paulus waarin in de crypte enkele relieken zijn van Elisabeth. We eindigen onze voettocht in de St. Elisabethkerk. Na haar dood in 1231 en begrafenis in de Franciscuskapel van haar ziekenhuis kwam de verering snel op gang. Men kon de grote massa niet aan. In 1235 werd ze heilig verklaard en in 1236 werd haar lichaam overgebracht naar een grotere kerk waarvan in 1235 met de bouw was begonnen en die 48 jaar later voltooid werd.