impression image impression image

“Toen Elisabeth haar mand liet zien, lag er geen brood in, maar rozen, die heerlijk opengebloeid waren en een heerlijke geur verspreidden.”

Het was tijdens de grote hongersnood in het land. De oogst was mislukt en de winterstormen hadden de voorraden vernield. Het volk hongerde maar op de Wartburg had men genoeg te eten. Er was niets te bemerken van een hongersnood. Elisabeth ging met manden vol brood naar de hongerigen.  Voor de familieleden op de Wartburg was deze daad een doorn in het oog. Ze bestookten Lodewijk en beweerden dat Elisabeth het brood van de tafel had genomen. Lodewijk geloofde het niet, maar  zei toe te controleren wat zijn vrouw in de manden droeg. Hij reed naar Eisenach en vroeg wat ze in haar mand had. Toen ze hem de mand liet zien, lag er geen brood in, maar rozen, die heerlijk opengebloeid waren en een heerlijke geur verspreidden. Hij omhelsde haar maar de mensen die hiervan getuigen waren, waren met stomheid geslagen. Ze vertelden het verhaal door aan de mensen uit de stad (rozenlegende).

Ze kreeg steeds meer oog voor het afpersen van de bevolking. Ze gaf eten en drinken aan de armen. Maar ze gaf ook schoenen aan de mensen, die op het land moesten werken, zodat ze hun voeten niet zouden bezeren aan de stoppels op het land. Ook zorgde ze voor werkkleding en werkmaterialen, zoals sikkels. Zo zouden de mensen in staat zijn om zelf goed te kunnen werken en daardoor ook in de toekomst in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien.
In het hongerjaar 1226 opende zij de voorraadkamers van de burcht en deelde het graan uit met volle handen. 

impression image impression image

Verwerking

De kunst van het teder zijn is te leren. Het is zich verheugen met de liefde en het geluk van de geliefden.
Ik word gevoelig voor het ‘trage, zachte en onopvallende’. Ik stel de vraag : ”Wat wil deze mens, deze ontmoeting, deze gebeurtenis, dit toeval, mij zeggen?”
Ik neem de tijd om stil te staan bij een goede zelfkritische blik op mijn leven en houding. Ik wil gevoeliger worden voor wat anderen broodnodig hebben.

Gebed

Wat een zegen om beide te kunnen geven en te nemen: brood en rozen.
Ik wil dankbaar zijn voor de gaven van de Schepper, voor het eten en drinken,
voor mijn gezondheid en dagelijkse ervaringen van een toewenden tot het tedere.
Ik mag mijn verantwoordelijkheid nemen en ik heb een aandeel in het creëren van een wereld waarin meer rechtvaardigheid mag komen en waarin iedereen te eten heeft en de waardigheid van ieder mens gerespecteerd wordt.
Geef dat ik met mijn zintuigen en met open hart van de liefde en tederheid mag genieten.
Leer me te troosten en te strelen, de handen te reiken naar de ander.

impression image impression image

Route: Waldkappel-Spangenberg

We komen in een gebied met mooie vakwerkhuizen. Reichenbach was in de middeleeuwen een belangrijk centrum voor de handel. Er staat een kloosterkerk met resten uit de 9e eeuw. Onderweg in het bos tref je nog kunstwerken aan van Ars Natura.

Spangenberg wordt ook wel ‘Liebenbachstadt’ genoemd. Een verhaal vertelt dat twee geliefden, Kuno en Else, alleen bij elkaar mochten komen wanneer Kuno het water uit het bos naar de stad wist te leiden. Else hielp haar geliefde. Het lukte hun weliswaar, ze kwamen samen, maar totaal uitgeput  stierven ze kort daarop. Bezienswaardigheid is het ziekenhuis en de Elisabethkerk, in 1338 gebouwd. Naast de kerk is een tentoonstelling over het leven van Elisabeth. In Spangenberg loopt de ‘Weinstrasse’.