impression image impression image

Afgelopen donderdag was er een teamuitje van mijn werk. Het programma van die dag blijft altijd een verrassing, ook op de dag zelf.

Met z’n allen fietsten we achter een van de organisatoren aan zonder te weten waar we zouden uitkomen. In dit geval bleek dat de theaterkerk in Bemmel te zijn. We werden opgevangen door een dame van rond de 50 jaar die ons enthousiast welkom heette bij de zangworkshop.

Nu is zingen niet mijn sterkste kant. Mij is al heel vroeg geleerd om te kiezen tussen playbacken en fluisteren omdat ik anders de andere zangers van de wijs zou brengen. Dus met de vaste overtuiging dat ik niet kon zingen en denkend aan strategieën om ook vandaag het zingen te ontwijken ging ik aan de slag.

Maar deze lerares gaf niet op. Zeker niet toen ik haar uitlegde dat ik niet kon zingen. Wel zette ze me op een gegeven moment in het midden van de groep. Ze zei: ‘je begintoon is goed maar je hebt geen idee hoe je omhoog moet’. Door in het midden van de groep te staan kon ik me door de andere deelnemers laten sturen.

impression image impression image

Mijn begintoon was goed maar ik wist niet welke kant ik mijn stem op moest sturen. Haar opmerking deed me denken aan de puberteit. Later in mijn leven ben ik vaak gefocust geweest op wat er misging in deze periode. Hoe ik dingen onhandig heb aangepakt en zo in ongemakkelijke situaties terecht kwam.

Dit gebeurde doordat ik vaak heel onrustig was. Wat weer voortkwam uit een groot verlangen naar… nou ja, naar wat eigenlijk. Maar wat is nu de grap. Deze onrust, deze energie, daarin zit een enorme levenskracht in. Hier was alleen nog geen richting aan gegeven. Hij was zo groot en ik wist hem niet te sturen. Daarom ging deze alle kanten op. Met name ging deze ook vaak naar binnen. Zette ik hem in tegen mezelf, om me op de kop te geven over wat ik niet goed deed. Net als de stem moest deze energie naar buiten gebracht worden. Waar andere mensen hem konden horen. Maar toch, de grondtoon was goed. Ik wist alleen nog niet welke kant ik op moest. Net als bij mijn stem.