impression image impression image

Het was maar een terloops beeld. Het kwam voor in een reportage van een verse vismarkt in een Aziatisch land. Kooplieden prezen hun waar aan en huisvrouwen kochten hun maaltje. Toen zoomde de camera even in op een partij schoongemaakte vis. En ik weet niet wat ik zag: ontdaan van schubben lag daar een visje waarvan je duidelijk kon zien dat het hartje nog klopte. Ja, de mensen houden van verse vis! Mij greep het aan. Hoe kun je zo’n dier zo laten lijden?

Dat kloppende hartje kwam me weer voor ogen toen ik naar Hein Blommestijn luisterde. Een kloosterling (‘karmeliet op Schiermonnikoog’, noemt hij zich zelf) die een leven lang bezig is geweest met mystiek en met mystici. Hij hield ons voor dat een mysticus iemand is die zich er steeds meer van bewust wordt dat Gods leven door hem heen stroomt.

'Als je je hartenklop gewaar wordt dan zie je God in het gelaat. Hij is de klop van je hart.'

impression image impression image

Zo intiem is God ons nabij. ‘God’ staat dan voor die ons dragende en tegelijkertijd allen en alles overstijgende Werkelijkheid. Een Werkelijkheid met een hoofdletter. Door het met een hoofdletter te schrijven, betuigen we ons respect en onze eerbied voor dat ons overstijgende en omvattende leven waar we tegelijk een intiem deel van zijn. Een leven dat zich nooit door onze beperkte blik of definities laat beperken. Leven dat ons steeds weer wenkt om onze eigen grenzen juist te overstijgen en het perspectief steeds verder te leggen tot voorbij de ons bekende en vertrouwde horizon. Trek weg uit je vertrouwde omgeving!

Mij gebeurde dat in ieder geval even, toen ik me een zielsverwant ging voelen van die stervende vis daar op die markt. De hartenklop verbond mijn bestaan met dat van die vis. Ik houd niet zo van vis en loop op de markt – vanwege de geur – meestal met een grote boog om de viskraam heen. Maar op dat moment wist ik: je bent mijn broeder, we delen het leven. Jouw naar zuurstof happende kieuwen en mijn naar zuurstof snakkende longen zijn van hetzelfde. De klop van jouw hartje is de klop  van mijn hart. Adem en bloed vormen de basis van ons bestaan, dat wij in wezen delen.

Ons lichaam, onze natuurlijkheid, plaatst ons midden in het leven om ons heen. Leven waarin we delen. Albert Schweitzer noemde dit besef het fundament van ons bewustzijn: ‘Ik ben leven, dat wil leven, temidden van leven, dat leven wil.’[1]

impression image impression image

Ik gun iedereen zijn visje. Maar een eerste stap zou kunnen zijn om te zoeken naar vis die op een verantwoorde manier is gekweekt en gevangen. Kies vis met een keurmerk. De 3 topkeurmerken voor vis ‘Biologisch’, ‘MSC’ en ‘ASC’ stellen eisen op dit gebied.[1] Of vraag je vishandelaar ernaar. Het is maar een kleine stap, maar een stap die een uitdrukking kan zijn van jouw verbondenheid met dat leven om je heen. Het leven waarmee je je hartenklop deelt.

Ik besluit met Blommestijn: ‘het is voor ons de kunst om in ieder van ons, in elke ander, de hand van de Meester te ontdekken; de werkelijkheid van God. Die werkelijkheid stroomt door ons heen en laat ons met lege handen achter. “Doodgaan is geen kunst, Het is een wónder dat je leeft”. En dat wonder verbindt jou met al die andere wonderen, omdat je overal kunt waarnemen dat het Gods leven is dat daar stroomt.’

 

Guy Dilweg ofm



[1] Ehrfurcht vor dem Leben, Uitgeverij C. H. Beck (pag. 20)
[2] https://www.milieucentraal.nl/milieubewust-eten/vlees-vis-of-vega/vis/