Met een gespreksstoof nodigen we, ter ere van het 25-jarig bestaan van de Franciscaanse Beweging, mensen uit voor een bezinnende maaltijdestafette. Onder het nuttigen van een stoofpot delen we verhalen en gaan we met elkaar in gesprek over vreugde, het jaarthema van de Franciscaanse Beweging in 2022. Op 18 februari stond de pan op het vuur in regio Tilburg-Breda. Peter Derks reflecteert op de maaltijd en het thema vreugde.

impression image impression image

"Op vrijdagavond 18 februari, de dag dat daken van de huizen en mensen omver waaiden door een krachtige storm, had de custodie van Tilburg-Breda haar bijeenkomst gepland om verhalen te delen rond haar stoofpot. De bijeenkomst bij de Tilburgse kapucijnen ging door, al waren er wel enkele afmeldingen. Het werd een avond van eindelijk weer eens fysiek bij elkaar komen, dus hadden we het op de eerste plaats over wat ieder bezighield.

Over grensoverschrijdend gedrag en de ervaringen die we er mee hebben: het is nu meer aftasten, afstemmen, wat past in specifieke contacten. Soms ben je verrast wat je eigen gedrag oproept.

Over omgaan met een chronische ziekte. Niet gelijk een storm, maar toch wel een andere kleur wolken die dichterbij komt. En dan net als elk jaar kunnen genieten van elk eerste teken van een nieuwe lente en hopen op nog heel veel nieuwe lentes.

Over een pensioen dat snel dichterbij komt. ‘Ik heb me daar nu bij neer gelegd. Ik ga heel geleidelijk aan minder werken in de tijd die me rest. Ik heb er vertrouwen in dat ik een goed nieuw ritme zal vinden’.

Over een naaste die zich stiekem negatief uitlaat over jou. ‘Maar dit zegt zoveel meer over zijn pijn dan dat het iets zegt over mij. Ik zie zijn onmacht. Ik zie zijn kracht en goede wil ook’.

Lia had de paddenstoelenstoof gemaakt en Ad had de ruimte feestelijk ingericht. We lustten graag nog een derde bordje. En we gebruikten de placemats die bij de gespreksstoof hoorden, met wijsheidsspreuken van Franciscus erop.

‘Gelukkig de mens die zijn naaste in als diens broosheid draagt, zoals hij door hem gedragen wil worden…’ (Wijsheidsspreuken 28,1)

We concludeerden dat we soms weinig te dragen hebben; dat we de onmacht van de ander ook kunnen proberen toe te laten, zonder te menen zelfs maar iets te bieden te hebben. Dragen door niet te moeten dragen?

‘Pas als onze wensen geen gehoor vinden, merken we hoe geduldig we echt zijn’ (Wijsheidsspreuken 13).

Geduld, dat hebben we nodig in onze tijd. Maar dat was er deze avond beslist ook.

Door samen nieuwe perspectieven geduldig luisterend tevoorschijn te roepen smaakte niet alleen het stoofpotje anders, maar gaven we elkaar ook een recept voor vreugde mee.

De gespreksstoof heeft zijn reis vervolgd naar Middelburg."