impression image impression image

Op zondag 22 oktober was hoogleraar Boeddhistische filosofie André van der Braak op tv bij het programma 'De Verwondering'. Hij sprak onder andere over de de kunst van de overgave, over het loslaten van wat je niet in de hand hebt. 'Niet mijn wil maar Uw wil geschiedde'.

Dit loslaten betekent alleen niet dat we moeten nalaten te doen wat wél nodig is. Soms kunnen vermijdende bewegingen zoals jezelf niet naar voren brengen of iets niet aangaan waar we eigenlijk bang voor zijn verward worden met loslaten. De gedachte 'Ik heb de situatie toch niet in de hand, dus leg ik me erbij neer' komt dan op een moment dat er wel wat aan de hand is en er wat aan gedaan kan worden. En soms is er dan echt voor gaan spannend.

impression image impression image

Eenvoud is een belangrijke waarde. Deze staat centraal in het Franciscaans gedachtegoed. Eenvoud kan net als soberheid of bescheidenheid ook verward worden met de neiging, wat lastig is uit te weg te gaan. Deze zaken moeten we uit elkaar proberen te houden.

'Ik kan heel goed leven zonder rijbewijs'. Dit denk ik, en het zou misschien ook nog zo kunnen zijn. Nu krijg ik al kriebels in mijn buik bij de gedachte om aan rijlessen te beginnen. 'Laat maar zitten' of 'Ik kan ook wel zonder' is in deze zin geen bewuste keuze voor soberheid, maar pure vermijding. Dat betekent niet dat ik per definitie niet zonder rijbewijs zou kunnen. Misschien kom ik voorbij de vermijding of de angst uiteindelijk toch tot de ontdekking dat ik prima zonder kan. Maar het gaat er om de vermijding niet met bewust gekozen soberheid te verwarren.

"Eenvoud is een belangrijke waarde. Deze staat centraal in het Franciscaans gedachtegoed."

Misschien heeft de mens twee soorten aansporingen nodig, afhankelijk van het moment. Wanneer iemand krampachtig probeert te beïnvloeden wat hij niet in de hand heeft kan de aansporing tot loslaten op z'n plek zijn. Die kun je jezelf geven (tenzij je wilt wachten tot iemand het ziet en alert genoeg is jou die aansporing te geven). Wanneer iemand wil vermijden wat eng of vervelend is maar wel nodig, dan zal de aansporing tot het aangaan op zijn plek zijn.

En wanneer je voorbij het dwangmatig controleren dan wel het vermijden bent, dan wijst het zich vanzelf wat nodig is en wat niet. Dan kun je kiezen om de juiste redenen.