impression image impression image

De komende tijd zal ik, zuster Marianne, met regelmatig een blog verzorgen op deze website van de Franciscaanse Beweging rondom het thema armoede/eenvoud. In deze eerste blog wil ik mij eerst wat voorstellen. Ik ben Marianne van Haastrecht. Ik ben een claris die 18 jaar in het klooster van de zusters clarissen in Nijmegen heeft geleefd. Op dit moment ben ik een soort ‘zwerfclaris’, mijn roeping als claris onderzoekend en daarbij ook op zoek naar een eigentijdse vorm. Ik woon nu alleen en hoop mijn roeping in de toekomst binnen een andere gemeenschap vorm te kunnen gaan geven.

Als zuster laat ik mij inspireren door Jezus Christus. Hij was de oriëntatie van Clara en Franciscus van Assisi. Het evangelie wordt mij door hen voorgehouden als leefregel. Bijbel en evangelie zijn voor mij belangrijke geestelijke voedingsbronnen en daarnaast de Geschriften van Clara en Franciscus. Bij Clara van Assisi is de armoede een belangrijk thema. Zij spreekt eigenlijk nooit alleen maar over armoede, maar over de heilige armoede. Zij houdt ons de armoede van Jezus Christus voor ogen: arm en in doeken gewikkeld in een kribbe geboren en naakt en arm aan het kruishout gestorven. En daartussenin: zijn leven met de ontelbare inspanningen en ongemakken die Hij doorstaan heeft voor de verlossing van het menselijk geslacht. De heilige armoede is dus geen verheerlijking van armoede en gebrek, maar een verwijzing naar Christus en een verwijzing naar een leven vanuit het besef: ik bén arm en alles wat ik heb is ontvangen. Ik heb niets van mijzelf. Vanuit dat besef kun je ook niet anders dan delen met wie niets heeft en niet meer van het leven vragen dan dat het leven geven kan.

"Ik bén arm en alles wat ik heb is ontvangen."

impression image impression image

Als ‘zwerfclaris’ ervaar ik nu wat het is om van een minimum aan inkomsten te leven. Ik wil niet meer van mijn gemeenschap vragen dan een toelage vergelijkbaar met mensen die in de bijstand of schuldsanering zitten. Ik heb bij mijn professie armoede beloofd. Nu ervaar ik eigenlijk pas echt wat armoede is. Het is best wel een opgave moet ik erkennen… Vroeger hoefde ik mij nooit zorgen te maken of ik het einde van de maand wel zou halen. Nu moet ik bewust omgaan met wat ik wel en niet doe. En je kunt heel leuk over duurzaamheid en biologische producten spreken als franciscaanse levensvorm, maar voor iemand in de bijstand is dat gewoon niet te betalen. Dan moet je keuzes maken wat je wel en wat je niet doet. Ik weet mij erin verbonden met vele andere mensen aan de onderkant van onze samenleving en ervaar dat dan weer als een rijkdom!

Tot lof van God. Vrede en alle goeds!