impression image impression image

Vandaag een wat ander type blog dan dat jullie van mij gewend zijn. Er is zoveel verontwaardiging en woede in mij over wat er nu in Nederland gaande is rondom de afschaffing van de dividendbelasting, dat ik er niet over wil zwijgen. Dividendbelasting is met name iets voor de rijken, de bezitters van aandelen en de grote bedrijven. De afschaffing van de dividendbelasting moet echter wel betaald worden en ik vrees dat de rekening hiervan wel eens bij de gewone burger terecht kan komen.

impression image impression image

Toen de banken, als gevolg van hun eigen wanbeleid, dreigden om te vallen heeft de staat vele miljoenen gemeenschapsgeld in de banken geïnvesteerd. De banken waren gered. En de rekening? Om een en ander te kunnen betalen waren bezuinigingen nodig. Indirect kwam de rekening terecht bij de gewone burger. Er werd bezuinigd op de zorg en op de uitkeringen en de belastingen voor de burgers werden verhoogd. Nu het met de banken beter gaat zou de overheid wellicht kunnen vragen of zij, en daarmee dan vooral de burger, het geïnvesteerde geld van de banken retour zouden kunnen krijgen. Maar nee, niets daarvan, onze regering komt met een ander plan: de afschaffing van de dividendbelasting. Het gaat de schatkist van de overheid tussen de anderhalf en twee miljard euro kosten. Uit deze schatkist behoren de kosten ten behoeve van de samenleving te worden betaald. Het voordeel van deze maatregel gaat echter naar de aandeelhouders en de grote internationale bedrijven. Voor de gewone burger zal het weinig opleveren, daarover zijn de geleerden het eens. Waarom dan toch deze maatregel? Omdat het in het regeerakkoord is afgesproken. Dat de kosten van deze maatregel vele malen hoger zijn dan ingeschat en de effecten voor de gewone burger nul punt nul zijn, maakt niet uit. Ik vrees zelfs dat de effecten voor de gewone burger negatief zullen uitvallen. Want hoe gaat mijnheer Rutte deze rekening betalen? Die anderhalf tot twee miljard euro zal hij op andere wijze moeten binnenhalen om de schatkist te vullen. Op andere vlakken zal er dus bezuinigd worden, en ik vrees dat de gewone burger wel weer eens het kind van de rekening zou kunnen worden.

"Nu het met de banken beter gaat zou de overheid wellicht kunnen vragen of zij, en daarmee dan vooral de burger, het geïnvesteerde geld van de banken retour zouden kunnen krijgen."

impression image impression image

In onze regering zitten twee partijen die zich er op voor laten staan christelijk te zijn: het CDA en de CU. En zeker bij de CU heb ik altijd de indruk gehad dat die C voor christelijk stond. Hoe kunnen zij de afschaffing van de dividendbelasting vanuit het christelijk-sociale gedachtengoed verantwoorden? De afschaffing van de dividendbelasting komt ten goede van de rijken en de rekening ervan zal, zoals vaker in de geschiedenis, terecht komen bij de gewone burger. De kloof tussen arm en rijk wordt daarmee alleen maar groter. Een regering van vier partijen, waarvan zich twee christelijk noemen, praat dit goed. Ik kan er met mijn hoofd en hart niet bij. Ik doe een beroep op de politieke leiders van CDA, en zeker ook van de CU om trouw te zijn en te blijven aan hun christelijke uitgangspunten, ook nu het pluche van de regeringszetel hun zo aangenaam doet zitten. Gert-Jan sta op en laat je horen, kom in beweging voor het te laat is en de minima weer de rekening gepresenteerd krijgen voor de verrijking van de rijken. Stop de afschaffing van de dividendbelasting en laat het geld van de burgers, het gemeenschapsgeld waarmee de overheid destijds de banken heeft gered, terugstromen naar de minima!