impression image impression image

Laatst mocht ik op een studiemiddag van de Franciscaanse Beweging spreken over hedendaagse spiritualiteit volgens Clara van Assisi. Een van de belangrijkste thema’s bij Clara is de armoede, een leven in navolging van Jezus Christus en in solidariteit met de armen.

Het afgelopen jaar heb ik zelf ervaren hoe het is om met een inkomen onder de armoedegrens rond te komen. Een leerzame ervaring! Ook een ervaring die mijn ‘spreken over armoede’, en mijn visie op het nodig hebben van grote financiële reserves heeft veranderd. Hierbij was voor mij de ontmoeting met een arme medemens een belangrijke ontmoeting. Ik stond in de rij voor de kassa bij een supermarkt. De vrouw voor mij moest een bedrag van € 7,- afrekenen. In haar portemonnee kwam ze niet verder dan € 6,-. ‘Kunt u niet pinnen, mevrouw?’, vroeg de kassière. ‘Ik denk niet dat er genoeg op mijn rekening staat.’ Ze probeerde het, maar nee, geen voldoende saldo. Ze heeft uiteindelijk een artikel achtergelaten en met haar € 6,- de rest betaald. Later kon ik mijzelf wel voor mijn hoofd slaan, dat ik die vrouw niet gewoon een euro had gegeven.  

Clara kiest voor armoede
ik heb een arme gezien
haar in de ogen gekeken.
Clara kiest voor armoede
niet leven van de rente
vertrouw op de Heer!
Clara kiest voor armoede
ik heb een arme gezien.

impression image impression image

De clarissen hebben financiële reserve nodig voor hun levensonderhoud en om de contemplatieve levensvorm te kunnen blijven leven zoals ze dat al vele jaren doen. Toch knaagt het bij mij. Het verschil tussen de reserve voor de toekomst en die € 7,- is wel heel erg groot. Kan het ook anders? Durf ik het aan?

Clara kiest voor armoede
ik heb een arme gezien
haar in de ogen gekeken.
Clara kiest voor armoede
niet leven van de rente
vertrouw op de Heer!
Clara kiest voor armoede
ik heb een arme gezien.

Dank U, Heer, voor deze Ontmoeting. Tot lof van God. Amen.