impression image impression image

In de media – online, TV, radio, kranten en bladen – is iets aan de hand.

Steeds meer mensen – verslaggevers, interviewers, columnisten; maar ook de lezers, kijkers en aanhoorders van de dagelijkse stortvloed aan nieuws en andere mediaproducten – verkeren in een tweeslachtige stemming.

Ze weten zich opgeroepen om hun gedrag en levensstijl te veranderen: om minder vlees te eten en minder CO-2 uit te stoten. Opdat het huidige en toekomstige welzijn van mens en dier op onze nu nog knusse planeet Aarde niet verder bedreigd wordt.

Maar anderzijds worden zij door kookprogramma’s en reclames van de steeds groter wordende bedrijfstak van de toeristenindustrie aangespoord om allerlei culinaire hoogstandjes uit te proberen en allerlei verre luxe reizen te maken. Als je er het geld voor hebt tenminste. Want een groot deel van de wereldbevolking – waaronder ongeveer een kwart van onze eigen medelanders – kan vanwege geldgebrek niet mee op reis naar de kokospalmen, ijsberen en multi-culti culinarische utopia-oorden.

impression image impression image

We leven in een wereld vol gespletenheid. Vol dubbelzinnigheden en kloven – zoals die tussen arm en rijk – die haast onoverbrugbaar lijken.

Mijn naamgenoot, Sjoerd de Jong (columnist van het NRC), mocht mee op een cruise van zijn krant op de Middellandse Zee. ‘Maar’, zo vroeg hij zich af, ‘mocht ik eigenlijk wel mee van NRC? Immers, van de krant moet ik mijn leven veranderen. U ook, trouwens. Want dat schreef de krant onlangs in een Commentaar met de niets verhullende kop We moeten onze levens veranderen. Minder vlees (“ons sukadelapje”) en minder vervuilende reizen. Niet makkelijk, maar het moet.’

En terecht zegt hij dat het opmerkelijk is dat het NRC deze milieumening uitdraagt, terwijl ze gewoon doorgaat met het organiseren met cruises voor de lezers. Omdat deze reizen bijdragen aan het ‘clubgevoel’ en lezers dat waarderen. En ja, andere kranten doen het toch ook?!

We kunnen nu – nu onze wereld zich reeds in een diepe (milieu)-crisis bevindt nog kiezen: ik/wij keer/keren om!

impression image impression image

Gelukkig verwoordt Sjoerd de Jong zijn gevoelens van ‘functionele gespletenheid’ in zijn column. En ik haal hem graag aan in de mijne. Want dit voorbeeld illustreert de dubbelzinnigheid en gespletenheid waar onze wereld aan ten prooi valt. Vooral onze rijke westerse wereld bevindt zich steeds meer op een kruispunt van wegen. Ze koerst af op een ultiem keuzemoment, het Kairos-moment in de tijd. We kunnen nu – nu onze wereld zich reeds in een diepe (milieu)-crisis bevindt nog kiezen: ik/wij keer/keren om!

Niet makkelijk, maar het moet. Stap voor stap, stukje bij beetje… met het vizier gericht op een duidelijk doel: Het behoud van deze knusse planeet Aarde, met zijn nu nog ongekend grote diversiteit aan levensvormen en ecosystemen!

Niet makkelijk, maar het moet!