impression image impression image

In mijn vrije tijd draai ik mee in het bestuur van een kledingbank. Kleding die over is wordt ingezameld om gratis te geven aan mensen die het tijdelijk niet kunnen betalen. Een initiatief dat in onze welvarende maatschappij toch hard nodig blijkt. Zo’n honderd mensen steken wij maandelijks in de kleren.

De kleding die wij nodig hebben wordt aan de kledingbank geschonken. Meestal door personen die hun kledingkast opruimen of de kleren wegdoen waar de kinderen uitgegroeid zijn. Soms een enkel restpartijtje van een kledingbeurs of een winkel. Dit aanbod is ruim voldoende om onze cliënten van kleding te voorzien. We houden nog over.

En om dat overschot gaat het nu. Er zijn bedrijven en instellingen die tweedehands kleding inzamelen en daar een nieuwe bestemming aan geven. Vaak door het te transporteren naar landen waar een grote behoefte is aan kleding waardoor er zelfs een markt is voor tweedehands kleding. Soms door het te bewerken tot grondstof voor andere doeleinden. Als kledingbank konden wij altijd bij hen terecht om ons overschot af te zetten. Een kleine vergoeding voor deze - zorgvuldig door ons uitgeselecteerde - kleding zorgde dat de kledingbank ook financieel kon blijven draaien. Dit jaar is daar veel in veranderd.

Want de uiteindelijke bestemming van dat T-shirt of die broek zal na een paar keer dragen de vuilverbranding zijn.

impression image impression image

De afzet naar andere landen is volledig ingezakt. Er is veel concurrentie op de wereldmarkt en dan strijd je met andere landen om de invoerrechten bij een land van afzet. Met tweedehands kleding leg je het af tegen de – soms nog goedkopere – nieuwe kleding. Ook de verwerking van kleding tot andere grondstoffen levert steeds meer problemen op door een toenemend aantal toevoegingen aan het kledingmateriaal; plastics en chemicaliën zoals vlamvertragers.

Veel van deze ontwikkelingen hebben te maken met wat wel aangeduid wordt als ‘fast fashion’. De markt speelt er steeds meer op in dat we elk seizoen een nieuw setje kleding kopen. En dan geen kleding die jaren meegaat, maar het liefst maar één seizoen. Daarom hoef je ook geen hoge eisen te stellen aan de kwaliteit van de kleding, want over een paar maanden doe je het toch weg. Ik vind het een werkelijk verontrustende ontwikkeling in onze toch al omvangrijke wegwerpmaatschappij. Want de uiteindelijke bestemming van dat T-shirt of die broek zal na een paar keer dragen de vuilverbranding zijn.

impression image impression image

Als kledingbank kunnen we de kleding nu nog kwijt. In plaats van dat het opgehaald wordt en we er nog een vergoeding voor kregen waar we wat mee konden doen, moeten we het nu wegbrengen en spelen we financieel net quitte. We verwachten dat we het over enige tijd als afval naar de vuilverbranding moeten brengen met alle kosten die erbij horen.

Als ik door een winkelstraat loop en al die kledingwinkels zie, dan denk ik wel eens over wie al die kleding moet gaan kopen. Ik meet dat af aan mijn eigen gedrag. Blijkbaar ben ik niet maatgevend, maar ik probeer wel een beetje duurzaam met kleding om te gaan. Er zullen toch ergens wat roeren omgegooid moeten worden, want Nederland raakt vol met kleding. En de vuilverbranding lijkt mij geen oplóssing maar pure verspilling van grondstoffen en arbeid.