impression image impression image

We leven in het lenteseizoen. En dat seizoen staat in het teken van de groei. Door het licht en de warmte van onze heer broeder Zon en de weldadige regenbuien waarmee broeder Wind en Wolken de aarde drenkt, voltrekt zich in ons land weer een metamorfose. Elk landschap kleurt voor even fris groen en bruinrood en veelkleurig bloeien velerlei bloemen, bomen en struiken. Ook in mijn volkstuin is de groei-explosie die onze moeder Aarde in deze lente in gang heeft gezet volop waar te nemen.

impression image impression image

De groen geworden bessenstruiken, de eerste bloemen en vroeg gezaaide gewassen – spinazie, bietjes, kruiden en kapucijners – geven de tuin weer een volwassen voorkomen. Helaas, moet ik ook dit jaar constateren dat het me alweer niet gelukt is om zuster Aardpeer in toom te houden. Deze ‘vergeten groente’  (‘topinamboer’) is blijkbaar vast van plan om zichzelf ‘in the picture’ te houden. Ik had de kleine onregelmatig gevormde knollen in het winterseizoen allemaal gerooid. Tenminste, dat dacht ik. Maar deze familie van de zonnebloem – haar officiële naam luidt ‘Helianthus tuberosus’ – is oersterk; elk klein stukje afgekliefde knol groeit weer snel aan en laat de plant herleven. Het is eigenlijk bij uitstek een duurzame ‘onvergetelijke groente’, die om zijn overlevingskracht bewonderd mag worden.

impression image impression image

Mijn vorige blog, die handelde over het Nederlandse Landbouwbeleid, sloot ik af met de opmerking: De vraag moet zijn: wat is duurzaam voor de boer van de toekomst? én: wat is duurzaam voor de mensen, de dieren, de grond en het water in het Nederland van morgen?

En in dat kader wijs ik nu op twee burgerinitiatieven.

Het eerste heet, jawel, AARDPEER. Een samenwerkingsverband van allerlei organisaties zoals de Herenboeren en de Triodos Bank. ‘Aardpeer’ wil boeren en burgers verbinden en de bodem en biodiversiteit weer meer in balans brengen. Burgers kunnen obligaties kopen, waarmee landbouwgrond wordt opgekocht, dat weer verpacht wordt aan boeren die op een biologisch-dynamische manier willen werken. En dat is hard nodig, want op dit moment is maar 3,4% van de agrarische bedrijven biologisch.

impression image impression image

Het tweede burgerinitiatief heet LAND VAN ONS. Dat is een coöperatie, geheel gerund door vrijwilligers. Ook zij brengt kapitaal van individuele burgers bij elkaar waarmee grond wordt gekocht, die tegen een gunstige prijs aan boeren wordt verpacht onder de voorwaarde dat het wordt bewerkt met aandacht voor de natuur. Deze maand werd trouwens voor het eerst een hele boerderij aangekocht van een boer die zelf geen opvolger heeft kunnen vinden. De ecologie geldt voor de coöperatie als basis voor de exploitatie van de grond. ‘Land van Ons’ werkt graag samen met anderen aan herstel van landschap en biodiversiteit. Ze ziet het huidige Nederlandse weidelandschap als een ecologisch rampgebied: alleen nog buitenlands raaigras wat te vaak gemaaid wordt en vergiftigd raakt door veelvuldige mestinjecties.

Ik beveel deze initiatieven graag bij iedereen aan.

impression image impression image

En gelukkig is er deze maand ook goed nieuws te melden op het gebied van de bevordering van dierenwelzijn.

Want begin mei heeft de Tweede Kamer op voorstel van de Partij voor de Dieren de Wet Dieren eindelijk zo aangepast dat ze daadwerkelijk dieren kan gaan beschermen. Het uitgangspunt is dat dieren niet langer worden aangepast aan het systeem, maar dat het systeem wordt aangepast aan de dieren. Het natuurlijk gedrag van een dier wordt voorop gesteld. Dat betekent dat dieren daglicht en genoeg bewegingsruimte moeten krijgen, dat er geen biggenstaartjes meer worden afgeknipt, dat er voldoende zwemwater beschikbaar moet zijn voor eenden en dat konijnen niet langer in draadgazen kooien mogen worden opgesloten.

En waar het kabinet het niet nodig vond om wettelijke regels op te stellen voor de brandveiligheid van stallen, wil een meerderheid van de Tweede Kamer dat gelukkig wel wettelijk regelen.

Tot slot stemde de Tweede Kamer vóór een voorstel om fokbeperkingen te kunnen instellen om dierenleed te voorkomen, bijvoorbeeld bij een hittegolf of als de slachtsnelheid omlaag moet door een pandemie als corona. De Nederlandse veehouderij is nu zo efficiënt ingericht dat er continue doorgefokt wordt, wat er ook gebeurt.

impression image impression image

Grote veranderingen worden slechts langzaam, stap voor stap gerealiseerd. Gelukkig zijn er mensen die vanuit een ecologisch – franciscaans? – bewustzijn blijven werken aan de verandering van een onethisch en niet ecologisch landbouw- en veeteeltbeleid.

Gelukkig zijn er mensen, die zich net als de aardpeer, door niets uit het veld laten slaan!