Wanneer we op pad zijn, komen we altijd wel iemand tegen. Die personen kiezen we niet uit, ze komen op ons pad en lopen zomaar een stukje mee. We geven aan elkaar door wat we van belang vinden, als een soort ongeschreven testament of wijze van leven. Dat wat we doorgeven heeft te maken met onze eigen diepste bron: het vuur dat in ons brandt, dat ons op de been houdt, warm houdt en telkens weer aanwakkert en aanstuurt om te handelen en op weg te blijven. Ter ere van het 25-jarig bestaan van de FB reist een kleine Franciscus door Nederland. Ida Kuyk reflecteert op Franciscus’ aanwezigheid als gast en pelgrim in haar dagelijkse leven.

impression image impression image

Na een warme overdracht geef ik mijn nieuwe logé Franciscus een rondleiding door mijn gloednieuwe driekamerappartement in Amersfoort. Ik woon er nog geen jaar, maar voel mij er goed thuis.

Franciscus krijgt de woning en de woontoren te zien met zonnepanelen, vloerverwarming, dubbelglas, rookmelder en meer. Ongetwijfeld veel te veel luxe wat hem betreft. Toch hoop ik dat hij zich thuis zal voelen nu hij bij mij logeert. Hij heeft mazzel. Vanwege mijn verjaardag op 7 januari krijgt hij ook een stukje gebak.

Vanaf het balkon kan Franciscus wat meer vertrouwds zien: Moeder aarde met bomen, vogels, water en groen. Met in de verte de Onze Lieve Vrouwetoren van Amersfoort.

Denkend aan het zonnelied van Franciscus realiseer ik mij dat de moderne mens met techniek veel van de bezongen ‘broeders en zusters’ uit het lied in huis heeft gehaald.

Schepsel broeder zon draagt via zonnepanelen bij aan de vloerverwarming. Zou Franciscus onder de indruk zijn hoe de zon en de wind nu worden benut voor onze energievoorziening? Het is dankzij de “Overvloed van moeder Aarde” die ook in het Zonnelied wordt genoemd.

impression image impression image

Het licht wordt met lichtknopjes aangezet. Het is niet het licht dat “de dag tot dag maakt”. Ook de nacht kan zo tot dag worden. Zuster Maan staat nog wel aan de hemel. Die is in mijn huis niet te vinden. De “sterren” zijn in mijn kerstversiering en -lampjes terug te vinden. Maar alleen in december en januari. Ze vallen in het niet bij de ontelbare sterren aan de echte hemel.

Broeder Wind is in huis getemd. Via een ingenieus ventilatiesysteem wordt de lucht ook ververst als ik zou vergeten zo nu en dan een raam open te zetten. Uiteraard precies op kamertemperatuur dankzij een WTW installatie. De echte broeder Wind buiten kan nog wel razen en fluiten om de woontoren. En daar ben ik blij om. Het laat mij voelen dat ik leef als ik mij door storm moet begeven.

impression image impression image

Het water komt eenvoudig uit de kraan. Altijd even schoon en fris en ook de temperatuur valt eenvoudig te regelen. Ik hoef het niet uit het valleikanaal voor mijn huis te scheppen. Het water dat daar stroomt is echter levendiger. Elke dag kan het anders stromen, van kleur veranderen, het regenwater opvangen, bladeren, takjes of een bootje meevoeren en het zorgt voor ontelbaar veel dieren, planten en bomen op, in en om het water.

De brandmelder behoedt mijn woning voor broeder Vuur. Open haarden worden tegenwoordig in toenemende mate geweerd uit huizen. De warmte wordt gereguleerd via de vloerverwarming, een inductiekookplaat of heteluchtoven. Alleen een kaars heeft nog een echt vlammetje. Maar hoe zit het met vuur “dat met kracht in ons hart wil komen”? Gelukkig nog geen brandmelder die afgaat bij vuur in ons hart…😊

Ik besef dat ik dankzij de huidige techniek nauwelijks de deur uit hoef voor dagelijks voedsel, water, warmte, lucht, licht en koelte. Anderzijds voel ik minder contact met moeder Aarde als ik veel binnen ben. Iets wat nu veel gebeurt, mede door de lockdowns.

Franciscus had voor mijn gevoel wel heel veel contact met moeder Aarde en al haar schepselen. Daar ben ik wel een beetje jaloers op. Ik weet dat het mij goed doet om de natuur in te gaan. Het bezoek van Franciscus daagt mij uit om dit contact vaker op te zoeken. Ook om mij één te voelen met het grotere geheel, met natuur, het onnoembare… ofwel: het gevoel echt thuis te zijn.

Tot zover mijn mijmeringen naar aanleiding van de logeerpartij van Franciscus. Wat hij meeneemt van onze ontmoeting blijft gissen. Ik wens hem in ieder geval nog een goede reis en “wel thuis”.

Franciscus ook een weekje thuis ontvangen? Meer informatie over het project Met Franciscus op pad vind je hier.